Tam da bu güne özel bir şiir ulaştı taa Amerikalardan.. İçimi ısıtan dizelerin sahibi Leman Julide K. Ruhumun dillenmesi onunla daha mümkün bu zamanlarda.
Yüreğine sağlık Leman. 
İNDİRİN GÜNEŞİN PERDELERİNİ
bir evde
bir kadın
ışık der, daha çok ışık
güneş doğmalı karanlığa
ve
darağacından söküp alır,
ölümüne sürgün bir hayatı.
ardından aynı öfkeyle indirir,
üzerine gerilen perdeleri.
.... güneşi
.... denizi
ve toplayıp alır dağ yamacından
tüm çiçekleri...
tam derin bir nefesle çekerken içine / kendini
- orda dur!...der
- yazgı -
kadın suya saklar düşlerini
-toplan deniz gidiyoruz, sorma nereye..!
ve yola koyulur ruhundaki darp izleri
güneşi batar meçhule
çekilir suyu denizlerinin
ve yürek ucuna güller ç/eker
- açtığında kan rengi
güneşin battığı yerde yeni bir ağıt yakılır
- geceye
...
ve aynı anda
başka bir evde
başka bir kadın
siyah perdeler çeker üzerine
ve gözlerine yobaz karanlığı
-sürme niyetine..!
Leman Jülide K.
( Mavi Melek edb. dergisi- 2008 )
